Haarhuis, Connors, McEnroe. Zo op het oog een vreemd rijtje, toch hadden ze wel degelijk wat met elkaar te maken.
In 1989 kende bijna niemand Paul Haarhuis. Dat veranderde op de US Open, waar de Nederlander als totale underdog John McEnroe versloeg. Twee jaar later wachtte opnieuw een Amerikaans tennisicoon: Jimmy Connors. New York werd de plek waar Haarhuis naam maakte.
Paul Haarhuis maakt zijn naam in New York
In 1989 zorgt Paul Haarhuis voor een sensatie. Op de US Open verslaat hij als totale underdog John McEnroe. Diens “Who the hell is Haarhoes?” wordt door de Nederlander afgestraft. Tot die tijd kent bijna niemand Haarhuis. Vanaf dat moment weet de tenniswereld wie hij is.
Een racket van de HEMA
Het verhaal wordt nog mooier door het racket waarmee Haarhuis speelt. Geen groot internationaal tennismerk, geen materiaal waar de topspelers elkaar om benijden, maar een racket van de HEMA.
Een tennisser die wordt gesponsord door een bedrijf dat in Nederland vooral bekendstaat als warenhuis en worstenleverancier: Haarhuis haalt zich er behoorlijk wat mee op de hals. Nederlandse tennissers lachen hem uit, maar ook buitenlandse spelers halen hun neus op voor de Eindhovenaar.
Zij begrijpen zelfs niet wat het grote teken op zijn bespanning betekent. Sommige spelers denken dat Haarhuis zo ijdel is dat hij de eerste letter van zijn eigen achternaam in zijn racket heeft laten zetten.
Maar met datzelfde racket staat hij in New York ineens tegenover John McEnroe.
McEnroe is nog altijd McEnroe
Dat Haarhuis McEnroe verslaat, is een regelrechte sensatie. In 1989 is de Amerikaan weliswaar al enigszins op zijn retour, maar hij is nog lang niet zomaar een speler op de tennisbaan.
Jarenlang heeft McEnroe een van de grote rivaliteiten uit de tennisgeschiedenis uitgevochten met Björn Borg. De twee tegenpolen drijven elkaar tot grote hoogten. De ijzige Zweed tegenover de explosieve Amerikaan.
Wanneer Borg begin jaren tachtig stopt, verdwijnt voor McEnroe een deel van die uitdaging. De scherpte wordt minder vanzelfsprekend. Zijn leven buiten de baan krijgt steeds meer ruimte.
Maar zeker op zijn eigen US Open is McEnroe nog altijd een fenomeen. Zijn gevoel voor het spel is ongeëvenaard. Hij ziet hoeken die anderen niet zien en beschikt over een balgevoel dat nauwelijks aan te leren valt.
En als het tennis alleen niet genoeg is, heeft McEnroe in New York nog een ander wapen: het publiek.
De Amerikaan kan schelden, tieren, discussiëren en een hele tribune in een wedstrijd trekken. Haarhuis krijgt dus niet alleen met McEnroe te maken. Hij moet ook het rumoer om zich heen verdragen.
Hij doorstaat het allemaal.
De onbekende Nederlander met zijn HEMA-racket verslaat een van de grootste namen van het Amerikaanse tennis. Vanaf dat moment is Paul Haarhuis niet langer alleen die speler van wie niemand precies weet wie hij is.
1991: opnieuw een Amerikaans icoon
Twee jaar later staat Haarhuis op dezelfde US Open opnieuw tegenover een Amerikaanse legende. Nu heet zijn tegenstander Jimmy Connors.
Haarhuis heeft zich inmiddels verder ontwikkeld. In 1991 bereikt hij in New York de kwartfinale. Daar wacht de inmiddels 39-jarige Connors.
Ook bij Connors zijn de beste fysieke jaren voorbij. Misschien nog nadrukkelijker dan bij McEnroe is de slijtage zichtbaar. Maar New York brengt iets in hem naar boven wat op weinig andere plaatsen nog naar boven komt.
Connors is de master of the night.
Hij leeft van het lawaai, de spanning en het Amerikaanse publiek. Waar andere spelers onder de omstandigheden kunnen bezwijken, lijkt Connors er juist energie uit te halen.
Met gebalde vuisten, vreemde capriolen en voortdurend contact met de tribunes probeert hij zichzelf steeds verder op te jutten. En met zichzelf ook het publiek.
Een stadion tegen Haarhuis
Voor Haarhuis betekent dat opnieuw dat hij niet alleen tegen een tennisser speelt.
Tegenover hem staat een veteraan die precies weet hoe hij een stadion moet gebruiken. Connors zoekt voortdurend de emotie. Ieder gewonnen punt kan worden aangegrepen om het publiek nog iets verder op te zwepen.
De Nederlander houdt lang stand. Het wordt een spannende kwartfinale, maar ditmaal komt er geen stunt zoals tegen McEnroe.
Connors dwingt Haarhuis tot overgave.
Voor Haarhuis blijft de kwartfinale van 1991 uiteindelijk zijn beste prestatie in het enkelspel op de US Open.
Paul Haarhuis op de US Open
Toch een titel in New York
Verder dan de laatste acht komt Haarhuis in het enkelspel nooit in New York. Maar dat betekent niet dat hij Flushing Meadows zonder hoofdprijs zal verlaten.
In 1994 wint hij er de dubbeltitel.
Het past eigenlijk goed bij de carrière die Haarhuis uiteindelijk opbouwt. In het enkelspel kan hij gevaarlijk zijn en grote spelers verslaan, maar vooral in het dubbelspel groeit hij uit tot een van de beste spelers van zijn generatie.
Toch begint zijn bekendheid voor veel tennisvolgers met dat ene merkwaardige beeld uit 1989: een onbekende Nederlander, een racket van de HEMA en John McEnroe die zich afvraagt wie die Haarhuis eigenlijk is.
Een paar uur later weet hij het.
COMMENTS