PSV was in tot aan eind jaren '80 een echte Brabantse ploeg met veelal lokale helden en een paar brave Scandinaviers.
Van Coen Dillen en Jan van Beveren tot Ruud Gullit en Romário. PSV kende in verschillende tijdperken spelers die niet alleen prijzen wonnen, maar ook bepaalden hoe de club eruitzag. Zes iconen uit de geschiedenis van PSV.
Zes iconen uit de geschiedenis van PSV
PSV groeide niet in één rechte lijn uit tot een van de grote clubs van Nederland. Iedere periode kende zijn eigen gezichten. Eerst waren er de lokale helden, daarna de succesvolle generatie van de jaren zeventig en uiteindelijk kwamen ook de grote buitenlandse sterren naar Eindhoven.
Wie de geschiedenis van PSV aan spelers probeert op te hangen, komt daarom vanzelf bij verschillende generaties terecht. Coen Dillen vertegenwoordigt het PSV van vóór de grote successen. Willy van der Kuijlen, Jan van Beveren en de gebroeders Van de Kerkhof horen bij de opmars van de jaren zeventig. Ruud Gullit kondigt halverwege de jaren tachtig een ander PSV aan. En met Romário wordt Eindhoven definitief een bestemming voor internationale sterren.
Coen Dillen
De eerste werkelijk beroemde PSV'er komt uit een tijd waarin landstitels nog helemaal niet zo normaal zijn in Eindhoven.
Coen Dillen wordt het gezicht van het PSV van de jaren vijftig. Vooral zijn doelpuntenproductie maakt indruk. In 1957 wordt hij topscorer van Nederland met maar liefst 43 doelpunten.
Het is een aantal dat sindsdien in de Nederlandse competitie overeind is gebleven. Dillen behoort daarmee niet alleen tot de vroege iconen van PSV, maar ook tot de grote doelpuntenmakers uit de geschiedenis van het Nederlandse voetbal.
Willy en René van de Kerkhof
De broertjes Van de Kerkhof zijn misschien wel de beste verpersoonlijking van het PSV uit de jaren zeventig.
Helmondse hardheid en doorzettingsvermogen worden gecombineerd met functionele techniek. Willy en René zijn geen Cruijff en proberen dat ook niet te zijn. Ze zijn spelers die een wedstrijd op een andere manier naar hun hand kunnen zetten.
René is de snelle aanvaller, Willy neemt meer verdedigende taken op zich. Samen zijn ze jarenlang bepalend in een PSV dat definitief aansluiting vindt bij de Nederlandse top.
In de jaren zeventig worden ze meerdere keren kampioen, winnen ze de beker en zijn ze nadrukkelijk betrokken bij een van de grote momenten uit de clubgeschiedenis: de winst van de UEFA Cup in 1978.
Jan van Beveren
Ook Jan van Beveren maakt deel uit van het PSV van de gouden jaren zeventig. Waar de Van de Kerkhofs staan voor kracht en energie, vertegenwoordigt Van Beveren bijna het tegenovergestelde.
Van Beveren is een elegante doelman. Zijn stijl is sierlijk, zijn reflexen zijn uitzonderlijk en bij PSV groeit hij uit tot een van de beste keepers van Nederland.
Met PSV is hij succesvol. Bij Oranje komt zijn loopbaan veel minder goed uit de verf. Samen met Willy van der Kuijlen raakt Van Beveren betrokken bij de spanningen tussen de PSV'ers en de invloedrijke Amsterdamse internationals.
Daarmee krijgt zijn interlandloopbaan een heel ander verloop dan zijn carrière in Eindhoven. Bij PSV blijft vooral het beeld hangen van misschien wel de sierlijkste doelman die Nederland heeft gekend.
Willy van der Kuijlen
Als één speler aanspraak kan maken op de titel Mister PSV, dan is het Willy van der Kuijlen.
Hij speelt honderden wedstrijden voor de club en scoort daarbij lustig op los. Zijn bijnaam zegt eigenlijk al voldoende: Skiete Willy.
Van der Kuijlen beschikt over een verwoestend schot en groeit uit tot het doelpuntengezicht van PSV. Zijn betekenis voor de club is enorm.
Voor Oranje geldt tegelijkertijd ongeveer hetzelfde verhaal als voor Jan van Beveren. De verhoudingen met Johan Cruijff en de Amsterdamse kern zijn moeizaam. Daardoor blijft het Nederlands elftal voor Van der Kuijlen veel meer een gemiste kans dan een logisch vervolg op zijn prestaties bij PSV.
Twee van de grootste PSV'ers van hun generatie, maar hun status bij Oranje bleef ver achter bij hun betekenis in Eindhoven. De spanningen binnen het Nederlands elftal van de jaren zeventig vormen daardoor ook een belangrijk onderdeel van hun verhaal.
Ruud Gullit
Tot ver in de jaren tachtig is PSV een uitgesproken Brabantse ploeg. Veel lokale helden, aangevuld met enkele doorgaans keurige Scandinaviërs. Halverwege het decennium verandert dat.
Om de hegemonie van Ajax te breken, kiest PSV voor een veel ambitieuzere koers. De club haalt grote namen naar Eindhoven en kijkt daarbij nadrukkelijk naar Amsterdam.
Ronald Koeman wordt aangetrokken. Gerald Vanenburg volgt. Later komen ook Søren Lerby en Frank Arnesen via een omweg naar PSV.
Maar de meest spectaculaire aankoop is Ruud Gullit.
Gullit brengt niet alleen kwaliteit, maar ook uitstraling. Met zijn dreads en zelfbewustzijn vertegenwoordigt hij een PSV dat veel nadrukkelijker wil laten zien dat het tot de absolute top behoort.
Zelfs het shirt moet eraan geloven. Gullit vindt dat de traditionele strepen moeten verdwijnen. En de strepen verdwijnen.
In 1986 helpt hij PSV aan de eerste landstitel in acht jaar. Een seizoen later vertrekt hij alweer naar AC Milan, maar zijn komst heeft iets in beweging gezet. Het PSV dat in 1988 de Europa Cup I zal winnen, krijgt in de jaren met Gullit steeds duidelijker vorm.
Romário
In 1988 slaat PSV opnieuw een andere weg in. Kort na het grootste seizoen uit de clubgeschiedenis wordt een jonge Braziliaan aangetrokken.
Romário heeft tijdens de Olympische Spelen van Seoul indruk gemaakt. PSV handelt snel, mede omdat in Eindhoven het vermoeden bestaat dat ook Club Brugge achter de Braziliaan aan zit.
Het blijkt een gouden zet.
Romário wordt een hit in Eindhoven. Niet alleen op het veld, maar ook daarbuiten weten de Eindhovenaren al snel wie hij is. De Braziliaan drinkt naar verluidt vooral cola, maar van het nachtleven is hij bepaald niet afkerig.
Zodra er gevoetbald wordt, verdwijnen zulke verhalen meestal naar de achtergrond. Romário maakt doelpunten, heel veel doelpunten, en vooral ook belangrijke.
Met PSV wordt hij viermaal landskampioen. Zijn individuele klasse geeft de club een type aanvaller dat Eindhoven nauwelijks eerder heeft gezien: onvoorspelbaar, razendsnel in de kleine ruimte en dodelijk voor het doel.
Na het WK van 1994 vertrekt Romário als wereldkampioen naar Barcelona.
Daarmee heeft PSV opnieuw bewezen dat Eindhoven inmiddels veel meer is dan een club voor regionale helden en degelijke Noord-Europeanen. De Braziliaanse superster past ondertussen net zo goed in het verhaal van PSV.
COMMENTS