Sportkroniek.blog

Sportploegen betrokken bij een vliegtuigramp, helaas niet uniek

2011-09-07T14:18:00.000-07:00

Een vliegtuig met het Russische ijshockeyteam Lokomotiv Yaroslavl aan boord is vandaag gecrasht. Een tragische gebeurtenis, maar niet uniek in de sportgeschiedenis. Er zijn vaker sportteams slachtoffer geworden van een vliegtuigcrash.

1949: Een vliegtuig met daarin het voetbalteam Torino crasht tegen de berg Superga
1958: Een groot aantal spelers van Manchester United overlijdt na een crash van het vliegtuig op het vliegveld van Munchen
1972: Een vliegtuig met daarin een Chileens rugbyteam crasht in het Andesgebergte. Wekenlang overleven de mannen in de Andes. Uiteindelijk wordt een groot gedeelte van de mannen gered. Over dit onwaarschijnlijke avontuur is later de film Alive gemaakt.
1989: Het kleurrijk elftal, een verzameling van uit Suriname afkomstige voetballers, is op weg naar Suriname. Vlak bij het vliegveld Zanderij crasht het toestel.

US Open: Haarhuis, Connors en McEnroe en een raket van de HEMA

2011-08-23T07:28:00.000-07:00

Haarhuis, Connors, McEnroe. Zo op het oog een vreemd rijtje, toch hadden ze wel degelijk wat met elkaar te maken.

In 1989 zorgde Paul Haarhuis voor een sensatie. Op de U.S. Open versloeg hij als totale underdog John McEnroe. Diens ‘Who the hell is Haarhoes’ werd door de Nederlander afgestraft. Tot die tijd kende niemand Haarhuis, maar vanaf toen wist iedereen wie hij was.

Haarhuis versloeg McEnroe met een racket van de HEMA. Een tennisser, gesponsord door een bedrijf dat vooral bekend stond als worstenleverancier? Haarhuis haalde zich daarmee heel wat op zijn hals. Hij werd uitgelachen door Nederlandse tennissers, maar ook de buitenlandse spelers haalden de neus op voor de Eindhovenaar. Die dachten dat Haarhuis een selfkicker was die de eerste letter van zijn achternaam in de bespanning van zijn racket had laten zetten.

In 1991 stond Haarhuis weer tegenover een Amerikaans icoon, nu was Jimmy Connors de tegenstander. Haarhuis ging in een spannende kwartfinalepartij ten onder tegen de Amerikaanse veteraan. Die bespeelde het publiek met zijn vuistje en rare capriolen. Verder dan de laatste acht in het enkelspel kwam Haarhuis nooit in New York, wel won hij er in 1994 de dubbeltitel.

Winnen van Roemenen? PSV weet hoe het moet

2011-07-26T08:42:00.000-07:00

FC Twente start vanavond tegen het Roemeense Vaslui. Een niet zo'n bekende tegenstander voor de tukkers. In de -toen nog- Europa Cup I- ontmoette PSV in 1989 Steaua Boekarest. Steaua had Gheorge Hagi, maar PSV Romario. Die wist wel raad met de houterige Roemenen.

Hieronder deel 1 van PSV- Steaua Boekarest. Een fanatieke fan zette de hele wedstrijd op You Tube. Deel 2 t/m 11 zijn ook op You Tube te vinden.

Top 5: veelvraten passanten en toevallige winnaars

2011-07-25T08:36:00.000-07:00

Talloze wielrenners wonnen in het verleden de Tour de France. De soort winnaar kun je echter onderscheiden in slechts vijf groepen. Wat is de kersverse winnaar Cadel Evans? Een veelvraat? De onvermijdelijke winaar? De tussenpaus of de toevallige winaar?

1. Veelvraten
Meervoudige Tourwinnaars als Anquetil, Merckx, Hinault, Indurain en Armstrong. Minstens vijfmaal tourwinnaar. Armstrong zelfs zeven maal.

2. Onvermijdelijke winnaars
Vedetten als Coppi, Bartali, Kubler en Koblet. Drievoudige tourwinaars als Bobet, Lemond en Contador. Minstens eenmaal winnaar van een Tour de France, maar ook een fantastische erelijst buiten de koers door Frankrijk.

3. De tussenpaus
Fantastische coureurs die hun tijd meehadden. Afwezigheid van veelvraten en onvermijdelijke winnaars zorgden voor een aantal touroverwinningen. Overigens zeer terecht. Mannen als Ocana, Zoetemelk, Fignon, Roche, Gaul, Bahamontes, Ullrich en Pantani zorgden jarenlang voor spektakel op de Franse wegen. Vaak uitdager van de veelvraat.

4. De toevallige winaar
Bestaan er toevallige tourwinnaars? Meer dan je zou verwachten. Jean Robic won in 1947 op de laatste dag. Roger Walkowiak, de winaar van 1956, staat zelfs symbool voor de toevallige winnaar. Maar ook Jan Jansen ( laatste dag, en zeker niet verwacht), Lucien Aimar en Gaston Nencini stonden niet bovenaan bij de bookmakers. Om van Carlos Sastre en Carlos Pereiro Sio maar te zwijgen.

En Cadel?
Ik zou Evans in categorie 3 indelen. Evans werd weliswaar al tweemaal tweede, de Australier is echter ook de oudste na-oorlogse Tourwinnaar. Met zijn 34 gaan de jaren tellen. Contador rijdt volgend jaar geen Giro. Evans zou mij verrassen bij winst volgend jaar. Ik zet mijn geld echter weer op Contador voor 2012.

De koning van Alpe d’Huez

2011-07-22T09:42:00.000-07:00

Kun je verliefd zijn op een berg? Als dat kan, dan was Gert-Jan Theunisse verliefd op de Alpe d’Huez.

Theunisse eindigde in 1988 in de top vier in de etappe naar de Alpe. Een jaar erop won hij na een legendarische solo. Theunisse werd dat jaar vierde in de Tour en winnaar van het bergklassement. In 1990 kwam er een einde aan het succes. Bij de overstap naar de ploeg van Peter Post werd Theunisse betrapt op doping. Een jaar schorsing volgde.

De Brabander ging niet bij de pakken neerzitten. Hij ging doen wat hij eigenlijk het liefst deed: veel en alleen trainen. Theunisse koos hiervoor niet het hollandse land, maar keerde terug naar Alpe d’ Huez.

Er waren dagen dat hij achtmaal de berg op en af reed. Dag in dag uit. De oorbellen in, de lange manen in de nek, Talking Heads op de walkman. Theunisse zon op wraak. Wat nou doping? Ze zouden nog van hem horen! Vaak reed Theunisse samen met maatje Jos van der Pas. Die had uit zichzelf ontslag genomen bij Panasonic, nadat ook Theunisse daar zijn congé had gekregen.

De grote successen bleven nadien uit. Al was zijn debuut zonder meer krachtig met winst in de Ronde van Luxemburg. Meerdere Nederlanders wonnen op Alpe d”Huez. Maar niemand beklom de berg zo vaak als Theunisse.

Hoe de kasseien Joops Tour bijna vergallen

2011-07-14T18:00:00.000-07:00

Een overwinning voor Joop Zoetemelk leek in 1980 verder weg dan ooit. Al na vijf ritten keek Zoetemelk tegen een bijna onoverbrugbare achterstand aan.

Zoetemelk begon slap aan de Tour. In de voorbereiding was de vorm er niet “doorheen” gekomen. Bovendien zorgde de aanhoudende regen in die eerste tourweek er voor dat Joop zich niet in vorm kon rijden. Dat was te merken in de eerste ritten. In de eerste tijdrit werd Zoetemelk op flinke achterstand gereden door Bernard Hinault. Een dag later werd het nog erger.

Over de kasseien richting Lille schudde Hinault eens goed aan de boom. Samen met Hennie Kuiper zette Hinault het peloton op minuten. Joop dokkerde normaal aardig over de kasseien maar stuiterde nu als een bang vogeltje over de kinderkopjes.

Na afloop was Jan Raas woedend. Hij had niet alleen Hinault moeten laten gaan, ploegorders, nu stond ook zijn kopman op achterstand. Raas las Joop de les. Het was over. Geen hulp meer voor jou! Zoek het maar uit! Vanaf nu gaan we alleen voor etappes.

Raas hield woord. Onder zijn impulsen vond Zoetemelk zijn vorm weer terug. Hij behaalde het geel, maar minstens zo imponerend waren elf ritoverwinningen van Raleigh dat jaar.